କଲେଜ ଲାଇଫର ଅନୁତାପ ଜୀବନ

ସରିଗଲା ମୋର ପାଞ୍ଚ ବରଷଟା

ହେଲେ ଅତୀତ ପାରୁନି ଭୁଲି

କାହିଁକି ଖୋଜୁଛି ଅବୁଝା ମନଟା

ସ୍ମୃତିର ପସରା ପାଖେ ବସି

ସେ ଦିନ ସମୟଟା 

ଥିଲା କେତେ ଭଲ 

ରାଗିଥିଲି କେତେ 

ଋଷି ଥିଲି କେତେ

ସଭିଏଁ ଥିଲେ ମୋ ସାଥେ

ସେ ଦିନ କେବେ ଫେରିବନି

ପୂରୁବ କାହାଣୀ ସବୁ ଅତୀତରେ 

ଆଜି ସେ ପୁରୁଣା ଅତୀତ 

କାହିଁକି ମନେପଡେ

ମୂଁ ଜମା ଜାଣୁ ପାରୁ ନାହିଁ

ଏଡ଼େ ହତଭାଗା 

ଜୀବନଟା ମୋର

ଥରେ ବୁଝୁବାକୁ 

ଚେଷ୍ଠା କରୁନାହିଁ

ସେ ହିଂସ୍ର ସମାଜରେ

ଘର ତୋଳିବାଟା

ମୋ ପକ୍ଷେ ବୋଧେ ଭଲ ନାହିଁ .....!!