କିଛି ଅନାବନା

ତୋର ମନେ ଅଛି ନା

ସେ ଶାଳ ଗଛ ଡାଳରେ ବସିଥିବା

କୁନି ଶୁଆଟି

ତତେ କେମିତି ଚାହୁଁଥିଲା ?

ଠିକ୍ ଯେମିତି ମୁଁ ତତେ ଚାହେଁ

ସକାଳର ମୁଲାୟମ ଖରାରେ

ଆଉ ସନ୍ଧ୍ୟାର ଛାଇ ଭର୍ତ୍ତି ବେଳାରେ।

ହଁ ସେତିକି ବେଳେ ତୁ

ବତୁରି ଯାଉ ଚା ଗ୍ଲାସରେ ପଡିଥିବା ବିସ୍କୁଟ ପରି

ଆଉ ମୁଁ ଚହଲି ଯାଏ ତୋ ଆଖିର

ଇଷତ୍ ଲାଜରେ ଆମ ଟିଭିର କଳାଧଳା ପର୍ଦ୍ଦା ପରି ।

ମୁଁ ବେଶ୍ ଖୁସି ଥାଏ ତୋ ପାଇଁ

ଆଉ ତୁ ମୋ ପ୍ରେମ ପାଇଁ

ଏଇ ତୁ ମୁଁ ଭିତରେ

ଗଡି ଯାଏ ସମୟ

ବଢିଯାଏ ପ୍ରେମ ବିଲକୁଲ

ଏକ ଅଲଗା ପଣରେ ।

ରାତି ଠୁ ଧାର୍ ଆଣିଥିବା ସମୟ ବି

ନିଅଣ୍ଟ ପଡେ

ଦିନ କଥା ନ କହିବା ଭଲ

ସେ ତ ସେମିତିରେ ବି କମ୍

ଜାଣା ପଡେ ତୁ ମୋ ପାଖରେ ଥିଲା ବେଳେ।