ଖରା ଦିନିଆଁ ମେଘ

ବରଷା ରାଣୀ ଭାରି ସିଆଣି 

ରିମିଝିମ ହୋଇ ଆସେ 

ପ୍ରଖର ସୁରୁଜ ଉତ୍ତାପ ଡରି 

ଅନ୍ଧାର ଦଶ ଦିଶେ l 

ତେଲିଙ୍ଗି ବାଇଦସାଥିରେ ଆଣେ 

ଘଡ଼ଘଡ଼ିଆ ବାଣ 

ଆଲୋକ ମାଳାରେ ସଜାଇଦିଏ 

ପୃଥିବୀ ବାସୀ ଜାଣ l 

ମୟୁର ମୟୁରୀ ଆନନ୍ଦ ମନେ 

ନାଚନ୍ତି ମେଲାଇ ପୁଚ୍ଛ 

ଚାତକ ଚଢେଇ ମନ ଖୁସିରେ 

ଗାଆନ୍ତି କେତେ ସଂଗୀତ l 

ଗଛ ଲତା ଙ୍କ ମନଟି ଖୁସି 

ଆସନ୍ତି କି ଆମ ମାଆ 

ବେଙ୍ଗ ବେଙ୍ଗୁଲି ଡାକ ଦିଅନ୍ତି 

ଇଶ୍ଵର ତୁମେ ସାହା l 

କଳା ହାଣ୍ଡିଆ ଶାଢ଼ୀ ସାଥୀକୁ 

ବିଜୁଳି ଜରି ଧଡ଼ି 

କୁଆପଥର ଦିଶି ଯାଉଛି 

ସତେ କି ଫୁଲ କଢ଼ି l 

ବରଷା ଅନ୍ତେ ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ଟି

 ସାତ ରଙ୍ଗରେ ଶୋଭା 

କାଗଜ ଡ଼ଙ୍ଗା ଭଷlନ୍ତି ପିଲେ 

ଆହା କି ମନଲୋଭା l 

ଅନବଦ୍ୟ ଏ ଇଶ୍ଵର ସୃଷ୍ଟି 

ଭାବିଲେ ମନ ଅଥୟ 

କେତେ ପ୍ରକାର ଜ୍ଞାନ ବିଜ୍ଞାନ 

ଦେଖିଲେ ଲାଗେ ଭୟ l 

ଫେରି ଆସନ୍ତା କି ସେ ପିଲାଦିନ 

ବର୍ଷା ରେ ଡେ଼ଇଁ ଡେ଼ଇଁ 

କାଗଜ ଡ଼ଙ୍ଗା ଭଷାଇ ଥାନ୍ତି

କର୍ଦମ ପଥେ ଯାଇ l।