କେତେ ଭିଆଣ ଯେ ପ୍ରପଞ୍ଚର ମାୟା

କେତେ ଭିଆଣ ଯେ ପ୍ରପଞ୍ଚର ମାୟା

ନୁହେଁ କାହା ବୋଧଗତ

ସମର୍ପଣ ଭାବ ରଖିଥିଲେ ସିନା

ହେଉଥିବ ସ୍ଵାଧିକୃତ

ଯିଏ ଗଢୁଥାଏ ସିଏ ଭାଙ୍ଗୁଥାଏ

ସୃଜନ ସୃଷ୍ଟିର ଖେଳ

ମଧ୍ୟେ ଅକିଞ୍ଚନ କ୍ରିଡନକ ମାତ୍ର

କରୁଥାଏ କୌତୁହଳ।

ସବୁରି ମୂଳରେ ସେହି ସର୍ବଜ୍ଞାନୀ

ଅଣାକାର ଅନ୍ତର୍ଯ୍ୟାମୀ

ଅନନ୍ତ ଆକାଶ ଅସୀମ ପ୍ରକାଶ

ଅଖିଳ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ସ୍ଵାମୀ

ପରଂବ୍ରହ୍ମ ସେହି ଜଗତ ଈଶ୍ବର

କରୁଥାଏ ସଦା ହିତ

ରଖିଥିଲେ ଭାବ ଭାବରେ ସ୍ଵଭାବ

ନହୁଏ ଭ୍ରମିତ ଚିତ୍ତ।

ପ୍ରଶାନ୍ତ କୁମାର ହୋତା