ଲାଇବ୍ରେରୀ
ପ୍ରୋଫାଇଲ୍
କବିତାରେ ଜୀବନ ରଙ୍ଗ
କବିତାରେ ଜୀବନ ରଙ୍ଗ
1 min
176
ତମେ ଧରିଥିଲ ମୋ ହାତ
ଅବା ମୁଁ ଧରିଥିଲି ତୁମ ହାତ
ମନେ ନାହିଁ ଦିନ ବାର କି ନକ୍ଷତ୍ର
ମନେ ନାହିଁ ବି ସେଇ ତିଥ
ହେଲେ ହେ କବିତା ରହିଅଛ ମୋ ସାଥ
ରଙ୍ଗ ଭରିବାକୁ ନିତ୍ୟ
ଜନମଧାମ ମୋ ପୁରୀଧାମ
ବୋଲାନ୍ତି ସଭିଏଁ ଶୀରିକ୍ଷେତ୍ର
ସେଇ କ୍ଷେତ୍ରପତି ଶରଧାରେ ଅତି
ଆଦେଶ ଦେଇଛନ୍ତି ଲେଖିବି କବିତା ଗୀତ
କରି ଜୀବନକୁ ରଙ୍ଗାୟିତ
ଅଗଣିତ ଏଇ ଲେଖକ ଭିଡରେ
ପରିସୀମା ମୋ ସୀମିତ
ଜନମାନସରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେବା
ଲକ୍ଷ୍ୟ ମୋର ଏକମାତ୍ର
କବିତା ଭିତରେ ବୁଡିଯିବି ଭାଵି
ଲେଖେ ସଦା କବିତା ରୂପୀ ସାହିତ୍ୟ
ସାହିତ୍ୟ ରଙ୍ଗ ହେଉ ଅସ୍ଥିମଜ୍ଜାଗତ
କେତେ ସମ୍ବେଦନ ଅନୁରାଗ
ଆଉ ଯୁଗୋପଯୋଗୀ ସଂଗୀତ
କେବେ ବାର୍ତ୍ତା ପୁଣି ପରପୀଢ଼ି ପାଇଁ
ଲେଖେ ମୁଁ କବିତା ଗୀତ
ତାରି ଭିତରେ ଖୋଜୁଛି କେବେ ଅମୃତ
ରଙ୍ଗର ପଞ୍ଚାମୃତ
ସ ବ୍ୟାସାର୍ଦ୍ଧ ଜ୍ୟା ଆଉ ଚାପ
ବୋଧେ ପରିମିତି ସୂତ୍ର
ସେ ସବୁ ମିଶି ହୋଇଛି କବିତା
ମୁଁ ବୋଧହୁଏ ଏକ ଅର୍ଦ୍ଧବୃତ୍ତ
କବିତା ଲେଖିବା ଆସ୍ଫାଳନ ଏକମାତ୍ର
ଜୀବନ ପିଆଲା ରଙ୍ଗରେ ବଶୀଭୂତ l
