କବି

କଳାନଜରକୁ ସ୍ୟାହୀରେ ଧୁଏ ମୁଁ

ସତ୍ୟକୁ ଆତ୍ମାରେ ମୋର ମିଶାଇ

ତିମିର ବିଧ୍ବଂସୀ ସାଜେ ମୋ କବିତା

କଲମକୁ ମୋର ଅସି ସଜାଇ।

ମାତୃତ୍ବର ମିଠମିଠା ଆବେଗକୁ

ସଜାଇଛି ଲେଖି ମୋ ଗୀତରେ

କନ୍ୟା ସନ୍ତାନର ଦୈବ ଅସ୍ତିତ୍ବକୁ

ସୁରକ୍ଷା ଦେଇଛି ମାତୃଗର୍ଭରେ।

ବସ୍ତ୍ରାବୃତ କରେ ନିବସ୍ତ୍ରକୁ ମୁହିଁ

ନାରୀକୁ ମାଆର ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଦେଇ

ପୁରୁଷପଣିଆ ଅନ୍ୟ ସୁରକ୍ଷାରେ

କବି ଅଟେ ଗୀତେ ମୁଁ ଲେଖଇ।

ହିମାଳୟ ଠାରୁ କୁମାରୀକା ଯାଏଁ

ଆତ୍ମାରେ ଭାରତ ମାତା ବସଇ

ଦେଶର ଅସ୍ମିତା ଦେଶର ସୁରକ୍ଷା

ଦେଶପ୍ରେମ ଦୀପ ମୁଁ ଜାଳଇ

ରାଷ୍ଟ୍ରବାଦିତା ମୋ କଲମରେ ଲେଖେ

ଲହୁ ଲୁହକୁ ମୋ ସ୍ୟାହୀ ସଜାଇ।