କାଳ

ଏଇ ମାତ୍ର ରୁଟି ସେକା ସରିଛି

କଢ଼ାରେ ତରକାରୀ ଫୁଟୁଛି

ଥାଳି ସଜ କରି ଚୁଲି ମୁଣ୍ଡରେ

ଲଙ୍କା ଲୁଣ ରଖା ହେଇଛି

ବାସ ଖାଇବା ପାଇଁ ଆଉ ଲୋକଟା ଯେ ନାହିଁ

ନିଃଶ୍ୱାସଟା ପର କରି

ହାତ ଛାଡି ଚାଲି ଗଲାଣି

ଅଧା ରହିଗଲା ବାକି କାହାଣୀ

ବିକଳ ହୋଇ ଦୟନୀୟ ସ୍ବପ୍ନ ସବୁ ମାଗୁଛନ୍ତି ମେଲାଣି

ଶ୍ବାନ ମାନେ ବାହୁନିଲେଣି

ଅଘଟଣ ର ବାସ୍ନା ପାଇଁ

ପୃଥିବୀ ଗୁମସୁମ ହେଲାଣି

ବର୍ଷି ଯିବକି ଆଉ କୋହ ସବୁ

ଭିଜେଇ ଦେବକି ଛାତି

ଧୀରେ ଧୀରେ ସାନ୍ଦ୍ର ହେଉଛି କାଳରାତି।