ଜଗନ୍ନାଥ

ଉତ୍କଳରେ ଖ୍ୟାତ ଶିରୀକ୍ଷେତର ଲୋ

ସେଠି ବସିଅଛି ଜଗାକାଳିଆ

ଚକାଚକା ଆଖି ଭାରି ସୁନ୍ଦର ଲୋ

ପାଖରେ ସୁଭଦ୍ରା ଭାଇ ବଳିଆ

ନାଲିଆ ଅଧରେ ଖିଲିଖିଲି ହସ

ଦୁଃଖୀ ଦୁଃଖ ସିଏ ସବୁ ଶୁଣୁଛି

କରମକୁ ଦେଖି ଭକତର ବାଞ୍ଛା

ସବୁ ସିଏ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ଦେଉଛି।

ରତନ ବେଦୀରେ ବସିଛି କାଳିଆ

ପାପୀଙ୍କର ପାପ ଧୋଇବା ପାଇଁ

ସେନେହରେ ଡାକେ ଆସ ହେ ପାତକୀ

ସବୁ ପାପ ତୁମ ଦେବି ମୁଁ ଧୋଇ।

ଏମିତିକା ପ୍ରଭୁ ଦେଖିଛ କି କେହି

ଭକତ ପାଇଁ ଯେ ସଦା ଭାବଇ

ଭକତର ସୁଖେ ହସୁଥାଏ ପୁଣି

ଭକତ କାନ୍ଦିଲେ ସିଏ କାନ୍ଦଇ।

ଜୀଅନ୍ତା ଠାକୁର ଜଗତର ନାଥ

ମଣିଷ ଭଳିଆ ସବୁ ତା ନୀତି

ସେଥିପାଇଁ ପରା ସାରା ଜଗତରେ

କାଳିଆ ସାଆନ୍ତ ତାକୁ ଡାକନ୍ତି।