ଇଏ କି ସଂପର୍କ

ଅଚିହ୍ନା ବି କେବେ

ଚିହ୍ନା ଚିହ୍ନା ଲାଗେ

ପରିଚିତ ସ୍ବର

ଭାସିଆସେ ନଭେ

ସତେ କେତେ ଆପଣାର

ଦେଖୁଥାଏ ସିନା

ମନ ଆଇନାରେ

ଲେଖୁଥାଏ ନାଁ

ହୃଦୟ କାନ୍ଥରେ

ସପନ ପରିକା

ଲାଗୁଥାଏ ହେଲେ

ହୁଏ କି କେବେ ନିଜର।

ନିଜର କିଏ ସେ

ପର ପୁଣି କିଏ

ଆତମାକୁ ଯଦି

ଆତମା ଯେ ଛୁଏଁ

ସେଇ ସତ୍ତା ପୁଣି

ଚେତନାକୁ ଛୁଏଁ

ସଂପର୍କର ସେତୁ

ବାନ୍ଧି ହୋଇଯାଏ

ପାଣି ଫୋଟକାର

ଜୀବନ ତ ଇଏ

ସଂପର୍କର ମାନେ

ବୁଝେ ଅବା କିଏ

ହୃଦୟ ଆତ୍ମାର

ଇତି କଥା ସିଏ

ଭଙ୍ଗା ଗଢା ଦୁନିଆର ।।