ଗାନ୍ଧିବାଦୀ

ଗାନ୍ଧୀ ତୁମେ ଯଦି କେବେ

ଅଜାଣତେ ଗଳିପଡ 

ପକେଟରୁ ମୋର

ଆଖି ହୁଏ ଛଳଛଳ

ମନ ପୁଣି ଡହଳ ବିକଳ,

ହୃଦୟରୁ ଏକ ସ୍ଵର

ଝଙ୍କୃତ ହୁଅଇ ବାର ବାର

" ହେ ଗାନ୍ଧୀ ତୁମେ ଫେରିଆସ 

ପକେଟକୁ ମୋର" ।

ଗାନ୍ଧୀ ତୁମେ ଯଦି କେବେ

ଗଳିପଡ ଆନ ପକେଟରୁ

ମୁରୁକି ହସଇ ଆଖି

କୁତୁ କୁତୁ ହୋଇ ମନ

ଖୋଜିବୁଲେ ନିରୋଳା ସୁଯୋଗ

ହୃଦୟରେ ସେଇ ଏକା ସ୍ଵର

ପର ଗାନ୍ଧୀ ଲାଗନ୍ତି ବା କାହିଁ

ଅତି ଆପଣାର, ନିଜର ନିଜର ?

ଜନମରୁ ଆଜି ଯାଏଁ

ଗାନ୍ଧୀ ପ୍ରତି ଦୁର୍ବଳତା ମୋର,

କିଏ କହେ ଲାଞ୍ଚୁଆ ମୁଁ

କିଏ ପୁଣି କହେ ମୋତେ ଚୋର! 

ହେଲେ ମୁଁ ଜାଣେ

ଗୋଟିଏ ହିଁ ପରିଚୟ ମୋର,

ଗାନ୍ଧିବାଦୀଟିଏ ମୁହିଁ

ଗାନ୍ଧୀ ମୋର ଅତି ଆପଣାର ।।