ଏତିକି ମିନତି ତୋତେ

ବୃନ୍ଦାବନ ବାସୀ ହେ ବ୍ରଜ ନିବାସୀ

ଏତିକି ବିନତି ତୋତେ

ବଞ୍ଚିବାକୁ ମୋର ନାହିଁ ଆଉ ତୃଷ୍ଣା

ରହିବି ଚରଣାମୃତେ

ଏତିକି ମିନତି ତୋତେ

ରଖିଥିବୁ ମନ ହେ ମନ ମୋହନ

ତୋଠାରେ ମୋଭାବ ଯେତେ

ଯାଉପଛେ ଦିନ ଆଶା ମୋ ଅସୀମ

ଆଶାରେ ମୋଦିନ ବିତେ

ଏତିକି ମିନତି ତୋତେ

ସୁଦୟା ରଖିବୁ ଭାବ ବିନୋଦିଆ

ଭବ ଦରିଆରେ ମୋତେ

ଅଣୁସମ ପଛେ ହେଉ କୃପାରେଣୁ

ଦୂରେ ରଖ ନାହିଁ ଏତେ

ଏତିକି ମିନତି ତୋତେ।

ଭାସିଯିବି ବୋଲି ଭବ ଦରିଆରେ

ତୋର ନାମ ନିଏ ମୂଖେ

ଭରସା କରିଛି ତୋର ଚରଣରେ

ଅନାଶ୍ରିତ କାହିଁ ଏତେ

ଏତିକି ମିନତି ତୋତେ।

ନୁହେଁ ମୁଁ ନାୟକ ସୁଜ୍ଞାନୀ ଭକତ

ଜାଣି ନାହିଁ ଭାବ କେତେ

ହେ ବିଶ୍ୱ ପାଳକ ଭକତ ରଞ୍ଜକ

ମାୟା କର ନାହିଁ ମୋତେ

ଏତିକି ମିନତି ତୋତେ।

ପ୍ରଶାନ୍ତ କୁମାର ହୋତା