ଦୋଷୀ

ବାହା ଦେବ ବୋଲି ଝିଅକୁ

ମାଆ ହୁଏ ବେଶୀ ଖୁସି ।

ହେଲେ କାହିଁ ଝିଅ

ମନେ ମନେ ଭାବେ

ନିଜକୁ ନିଜେ ସେ ଦୋଷୀ

ଅକୁହା କଥାକୁ ମରମେ ମରମେ

ଚାପି ରଖେ ଛାତି ତଳେ

ହୃଦୟେ ତାହାର କେତେ କ୍ଷତ ଥାଏ

କିଛି ଜଳେ, କିଛି ଢାଳେ।

ନିଜକୁ ହଜାଇ ସଭିଙ୍କ ଖୁସିରେ

ବହିଯାଏ କେତେ ଦୁର

ପଛକୁ ଚାହିଁବା ପାପ ବୋଲି ଭାବି

ସାଜେ ସେ ନୀତି ପଥର।