ଚମ୍ପା---------

ପତ୍ର ଉହାଡରେ କାହିଁ

         ଚମ୍ପା ତୁହି ଫୁଟିଛୁ। 

ଭୁରୁ ଭୁରୁ ସୁଗନ୍ଧରେ

         ମନ ମୋର ତୋଷୁଛୁ। 

ଧୀର ବାତେ ବହି ଆସି

         ତୋର ବାସ- ଝରଣା। 

ଶିହରିତ କରେ ମୋର

          ତନୁ-ମନ-ଅଗଣା। 

ପାଶେ ନାହୁଁ ହେଲେ ମୁହିଁ

          ପାଉଛି ତୋ ପରଶ। 

ପୁଲକିତ କରେ ଚିତ୍ତ

          ତୋର ଦିବ୍ୟ ସୁବାସ। 

ମନ ମୋର ହୋଇଗଲା

          ଫୁଲ ଠାରୁ ହାଲୁକା। 

ପବନେ ଭାସି ବୁଲିଲା

          ପାଇବାକୁ ତୋ ଦେଖା। 

ହଜିଗଲି ତୋ ସୁଗନ୍ଧେ

          ମନ ମୋ ହେଲା ଥିର। 

ସମାଧିରେ ହଜିଯାଏ

           ଯେହ୍ନେ ଜ୍ଞାନୀ ପ୍ରବର। 

ସଂସାରରେ ଥିଲି ହେଲେ

            ସଂସାରରୁ ଅତୀତ। 

ଭକ୍ତିମଦେ ଲୀନ ଭକ୍ତ

            ଭବୁ ଯେହ୍ନେ ମୁକତ।