ଚିତ୍ର

ଆଜି ରାତିକର ସମୟ

ଏ ରାତି ଭିତରେ

ମୃତ ସନ୍ତାନର ଚିତ୍ରଟିଏ ଆଙ୍କିବାର ଅଛି...

କେଜାଣି କୋଉ ରଂଗ ହୁଏ

ଗୋଟେ ମୃତ ଦେହର !

ସବୁ ରଂଗ ଜୀବନ୍ତ

ସବୁ ରଂଗରୁ ଉତୁରି ଆସୁଛି ନୂଆ ବାସ୍ନା

ମୋତେ ପ୍ରଥମେ ତିଆରିବାକୁ ହେବ

ମୃତ୍ୟୁର ରଂଗ....

କେମିତି ଅଙ୍କାଯିବ

ଗୋଟିଏ ମୃତ ସନ୍ତାନର ଆଖି ?

ଗତିର ନିଶ୍ଚଳତା କୋଉ ରଂଗରେ ଧରି ରଖି ହୁଏ ?

ତା ଓଠରେ ଢେର ଶବ୍ଦ ଥିଲା

ନିଶବ୍ଦ ରଂଗ କଣ ତିଆରି ହେଇ ପାରିବ

ରାତିକ ଭିତରେ ?

ହାତ ମୁଠାରେ ସେ ଧରିଥିଲା ପଣତ

ପଣତ ରଂଗରୁ ଟିକେ ନେସି ଯିବନିତ

ତା' ହାତରେ ?

କୋଉ ରଂଗ ଦେବି ବିଚ୍ଛେଦକୁ

ଏତେ ଅଳ୍ପ ସମୟରେ !!

ରାତି ଶେଷରେ

ମୁଁ ଗୋଟିଏ ମୃତ ଚିତ୍ରକର

ମୋ ହାତ ସାରା ଜୀଅନ୍ତା ରଂଗ....

ଯା' ନିଜ ମୃତ୍ୟୁରେ ନିଜେ ଆଙ୍କି ହେଇଯା......!!