ଚାଷୀଟିଏ କହେ

ଚାଷ କାମ ଯାହାର କେତେ ସୁଖ ତାହାର

ହସ ଲାଗେ ପିଲା ଦିନେ ପଢିଥିବା କଥାଟି ମୋର

ଜନ୍ମରୁ ଯନ୍ତ୍ରଣାକୁ ଆଣିଥିଲି ମୁଣ୍ଡପାତି ସହି

ଅଭିଶପ୍ତ ଜୀବନଟା ମୋର କି ଲାଭ କାହାକୁ କହି ।

ଋଣଯନ୍ତାରେ ସାହୁକାର ଶୋଷନ୍ତି ମୋର ରକ୍ତମାଂସ

ସରକାରୀ ସାହାଯ୍ୟ କାହାରି ଅନୁକମ୍ପାକୁ ନାହିଁ ବିଶ୍ଵାସ

ହୋ ହାଲା କରନ୍ତି ବିରୋଧୀ ସରକାର

କେହି ବି ଦିନେ ବୁଝନ୍ତିନି

କେମିତି ଚଳୁଛି ମୋର ତେଲ ଲୁଣ ସଂସାର ।

ତଳ ପାହାଚର ମଣିଷ ତୁଠ ପଥର ସାଜି

ପଡିରହିଛି କେଉଁ କାଳରୁ ମୁଁ ଆଜି

ନିଘା ନାହିଁ କାହାର ମୋର ଫଟା କପାଳକୁ

ସ୍ଵାଭିମାନୀ ମାଟିର ମଣିଷ ମୁଁ

ହସ ବାଣ୍ଟି ବାଣ୍ଟି ଅକାଳେ ଝଡିଯିବି ପଛେ

ପାଥେୟ କରିବିନି କେବେ ଭିକ୍ଷା ବୃତ୍ତିକୁ ।

ଶଶାଙ୍କ ଶେଖର ରାୟ

ମୋ - ୭୩୭୭୧୯୭୯୯୯

ବଟରପଡା ଭାମଣ୍ଡା ରାଜକନିକା କେନ୍ଦ୍ରାପଡା