ବତୀଘର

ତୁ ଗୋଟେ ଅଙ୍କା ବଙ୍କା ନଈ  

ମୁଁ ଅପହଞ୍ଚ ସାଗର 

ତୁ ବହୁଛୁ ଅମାନିଆ, 

ମୁଁ ସୁଅ ମୁହେଁ ପତର..!

 

   କେବେ ବହୁ ଏ କୂଳରେ 

   କେବେ ପୁଣି ସେ କୂଳ, 

   ତୋ ବୁକୁରେ ଭଉଁରୀ ଯେ 

   ମୁଁ ଘୁରେ ନିରନ୍ତର..!

ତୁ ଝରୁଛୁ ଝରଝର

ଚଳନ୍ତି ମାନଚିତ୍ର, 

ମୁଁ ଅଛି ଭୂଗୋଳରେ 

ନିହାତି ନିର୍ଝର..!

   ନଈ ପଠା ଆମ୍ବ ଗଛେ 

   ବାସେ ଯେବେ ବଉଳ 

   ତୁ ଗାଇଲେ କଳରବ 

   ମୋ ସୁର ଗମ୍ଭୀର..! 

ଗଢ଼ା ଯେତେ ତୋ ବକ୍ଷରେ 

ନଦୀ ବନ୍ଧ ଆନିକଟ, 

ଶୂନ୍ୟ ମୋ ନୀଳ ଢେଉ 

ମୂକ ସାକ୍ଷୀ ବତୀଘର..!