ବୋଉ

ଦେଖିଛି ମୁଁ ତତେ ଅତି ନିକଟୁ 

ପରଖଛି ତୋ ମନ ଗହରକୁ 

ବୁଝିଛି ମୁଁ ତୋ ଅକୁହା ବେଦନା ସବୁକୁ 

କେମିତି ତୁ ସହୁ ଏ ସଂସାର ବୋଝକୁ ।

କାନ୍ଦୁ ତୁ ଯେବେ ଗୁମୁରି କବାଟ କୋଣରେ 

ପଚାରିଲେ ମୁଁ କହୁ କ'ଣ ଗୋଟେ 

ପଡ଼ିଯାଇଛି ବୋଧହୁଏ ମୋ ଆଖିରେ 

ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ନିଜକୁ ସଜାଡି 

ଲାଗିପଡୁ ତୋ କର୍ମରେ ।

ସତରେ ଲୋ ବୋଉ

ଯଦି ଲେଖାଥାନ୍ତା ତୋ ଭାଗ୍ୟ ମୋ ହାତରେ

ତୋ ଜୀବନର ସବୁ ଯନ୍ତ୍ରଣାକୁ ଲିଭାଇ 

ସେସବୁକୁ ଲେଖିଦେଇଥାନ୍ତି ମୋ ଭାଗ୍ୟରେ ।

କେଉଁ ଦେବତାଙ୍କ ଦୂତ ତୁ କେଜାଣି ?? 

ଭବିଷ୍ୟତ ମୋ ପାରଉ ଜାଣି 

ବିପଦ ନ ଆସୁଣୁ ପାଖକୁ ମୋର 

ନେଇଆସୁ ନିଜ ପାଖକୁ ଟାଣି। 

ବୋଉ ଲୋ ତୋ ତ୍ୟାଗର ମୂଲ୍ୟ ମୁଁ 

କେବେ ଦେଇପାରିବିନି ସତରେ.. କିନ୍ତୁ 

ରଖିବି ତତେ ସଦା ଶାନ୍ତିରେ ସୁଖରେ 

ତୋ ଜୀବନର ପ୍ରତିଟି କଷ୍ଟ, ଯନ୍ତ୍ରଣାକୁ 

ପିଇଯିବି ମୁଁ ବିନା ଦ୍ୱିଧାରେ ।