ବିଶ୍ୱ ଠାକୁର ହେ

         

           

ପାହାନ୍ତି ସପନ ହୋଇଗଲା ସତ

ପ୍ରୀତିପୁଷ୍ପ ଫୁଟି ମହକିଲା,

ଦୁଆରେ ଉଭା ମୋ କାଳିଆ ସାଅନ୍ତ

ଦାସୀପଣ ଆଜି ଧନ୍ୟ ହେଲା।

ଅଶ୍ରୁ ମୁକୁତାରେ ଭାବ ସୁମନରେ

ଭକ୍ତି ଅର୍ଘ୍ୟ ତୁମ ପାଦେ ଢାଳିଲି

ହୃଦୟ ମୁକୁରେ ତୁମ ଛବି ଦେଖି

ତୁମ ପ୍ରୀତି ପାଇ ମୁଁ ନିସ୍ତରିଲି

ଯାହା ବି ଦେଇଛ ସବୁ ତ ପ୍ରସାଦ

ଅଭିଯୋଗ କେବେ କରି ନାହିଁ ।

ଜୀବନ ତରଣୀ ବାହି ନିଅ ପ୍ରଭୁ

ଆଉ ପାଇବାର ମୋହ ନାହିଁ,

ଅଳପ ନେଇ ଯେ ଅନେକ ପରଷେ

ବିଶ୍ୱନିୟନ୍ତା ସେ ବିଶ୍ୱ ଠାକୁର ,

କିଛି ହରେଇଲେ ହାହାକାର କିଆଁ

ପାଇଲେ ଭାବୁଛେ 'ମୋ' ଅଧିକାର!!

ମାଗିବାର କିଛି ଆଶା ନେଇ ନାଥ

ପାଶେ ତୁମ ଧାଇଁ ଯାଇଥିଲି,

ମୋହିନେଲା ମନ ସେ ଚକାନୟନ

ଯାହା ମନେ ଥିଲା ଭୁଲିଗଲି।।