ବିନାଶ ପଥେ

ମୋ ଭିତରୁ ଖୋଳିନେଲ ଖଣି

ଶୋଷିନେଲ ପାଣି

ଗଛସବୁ କାଟିନେଲା ପରେ

ଶ୍ୱାସହୀନ କରିଦେଲା ପରେ

ଏବେ କହୁଛ

ପୃଥିବୀ ହେଉଛି ଉତ୍ତପ୍ତ

ପ୍ରକୃତି ସାଧୁଛି ଦାଉ ।

ହେ ମଣିଷ !

ଏବେ କାନ ଖୋଲି ଶୁଣ

ସେ ଦିନ ବେଶି ଡେରି ନାହିଁ

ଯେବେ ବର୍ତ୍ତମାନର ଉଲ୍ଲାସରେ

ଅଚିରେ ମରିଯିବ ଭବିଷ୍ୟତ

ବଂଚିବାର ଦୁର୍ବାର ଲାଳସାରେ

ମୃତ୍ୟୁ ହେବ ସନ୍ନିକଟ

ପ୍ରଶ୍ଵାସ ପାଇଁ ଖୋଜୁଥିବ ରାହା

ଜୀଇଁବା ପାଇଁ ଲୋଡୁଥିବ ସାହା

ଶୁଦ୍ଧ ବାୟୁ ପାଇଁ ଶୁଭିବ

କେତେ ଯନ୍ତ୍ରଣା

କେତେ ହାହାକାର

ଆଧୁନିକତାର ବାହାନାରେ

ସୃଷ୍ଟି ହେବ ନାରଖାର

ରକତ ବି ବହିପାରେ

ପାଣି ମୁନ୍ଦେ ପାଇଁ

ସେ ଦିନ ବେଶି ଡେରି ନାହିଁ ।

ଦେବଦତ୍ତ ମିଶ୍ର