ବିବିଧା ବସନ୍ତ

କୁସୁମ ମଞ୍ଜୁଳେ ବିମଣ୍ଡିତ ହୋଇ

ହସୁଛି ବସନ୍ତେ ଧରା

ମୃଦୁ ମନ୍ଦ ମଧୁ ମଳୟ ବହଇ 

ହୃଦେ ହୃଦେ ଦେଇ ଧରା

ପଞ୍ଚମତାନରେ କୋକିଳର ସ୍ୱରେ

ବସନ୍ତ ଗାଉଛି ଗୀତ

ସଧିରେ କହୁଛି ଏ ଧରା ଧାମରୁ

ଛାଡି ଛାଡି ଯାଏ ଶୀତ

ହଳଦୀ ବସନ୍ତ ବସନ୍ତେ ଦେଖନ୍ତ

ଶୁଭ ବୋଲି ହୁଏ ଗଣା

ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ଶୀର୍ଷ ଧାନ କଟା ହେଲା ପରେ

କ୍ଷେତେ ହସୁଥାଏ ଚଣା

ଆମ୍ବ ବଉଳର ବାସଟା ଚହଟେ

କରି ଜନ ମନ ହରା

ରଙ୍ଗ ବେରଙ୍ଗର ସୁମନେ ସଜ୍ଜିତ

ଦିଶଇ ଧରଣୀ ତୋରା

ଦୋଳେ ରାଧାକୃଷ୍ଣ ଦୋଳି ଖେଳି ଖେଳି

ବୁଲନ୍ତି ଗାଁ ରୁ ଗାଁ

ହୋଲି ର ରଙ୍ଗରେ ରଙ୍ଗାୟିତ ହୋଇ

ଦିଅନ୍ତି, ବଞ୍ଚିବାର ନୂଆ ରାହା

ପ୍ରଭୁ ଦୟାମୟ ହୁଅ ଗୋ ସୁଦୟ

ଜୀବନର ପଥେ ପ୍ରାନ୍ତେ

ବସନ୍ତ ବିରାଜୁ ଚିରନ୍ତୀନିହୋଇ ଏ ଭବ ସଂସାରେ ନିତ୍ୟେ ।