ଭାଇ

ହୃଦୟେ ବସିଛ ସାଜି ଜଗନ୍ନାଥ 

ଶିଖେଇଛ ଚାଲିବା ବାଛି ସତ୍ୟର ପଥ 

ଆଦର୍ଶ ମୋ ପ୍ରତିଟି କର୍ମର 

କୁହୁକ ପେଡି ତମେ ସ୍ନେହର 

ଯେତେଥର ଧକ୍କା ମାରିଛି ଜୀବନ ମୋର 

ସେତେଥର ବଢ଼ାଇଛି ହାତ ତମର 

ସୁଭଦ୍ରା ପରି ଢାଳିଛି ଭକ୍ତି 

ହୁଏତ ଏହା ମୋ ଜୀବନର ଶକ୍ତି 

ଅଟଳ ବିଶ୍ୱାସ ବାନ୍ଧିଛି ସତେ 

ନଥିବେ ତୁମ ପରି ଭାଇ ଏ ଜଗତେ |