ଅତୃପ୍ତ ଆତ୍ମା

ଅତୃପ୍ତ ଆତ୍ମା

ସାଜିଛି ପ୍ରେତାତ୍ମା

ଦେଖ ହେ କେତେ ଭୟଙ୍କର

ନେବ ପ୍ରତିଶୋଧ

ତା ମନ ହେବ ଶାନ୍ତ

ଯେଉଁମାନେ କରିଥିଲେ ତାକୁ ଅତ୍ୟାଚାର

ଭଲ ପାଇବାରେ ତୁ କଲୁ ଛଳନା

ଦେଇଗଲୁ ମତେ କେବଳ ଯନ୍ତ୍ରଣା

ବାହାହେଇ ଘର ସଂସାର କଲୁ

ପର ନାରୀ ସାଥେ ମସ୍ତି କଲୁ

କେତେ ଜୀବନକୁ ତୁ ନର୍କ କଲୁ

ଭଲ ପାଇବାର ପାଉଣା

ଶ୍ମଶାନରେ ମୋ ଦେହ ମନ ପୋତି ଦେଲୁ

ହେ କିସ ଭାବୁଛୁ

ତୋ ଜୀବନରେ କଣ୍ଟା ଥିଲି

ତୁ ସବୁ ଶେଷ କରି ଦେଇଛୁ

ହେଲେ ତୁ ଜାଣିନୁ

ଆଜି ବି ତୋ ପାଖରେ ଅଛି

ନାରୀକୁ ଖେଳନା ପରି

ଖେଳିବା ଜାଣିଛୁ

ତତେ ସବକ ଶିଖାଇବାର ଅଛି