ଅନ୍ତରର ଅନ୍ତରାଳୁ

ମୁଁ ଯେ ତୁମର ଗୋଟାପଣେ ତୁମର 

ଏହି ଚେତନା ଟି ହୁଏତ ମତେ 

ତୁମ ପାଖରେ ବନ୍ଦିନୀ କରି ରଖିଚି. 

ତୁମକୁ କାଳେ କଷ୍ଟ ହେବ ଜଗିବସେ ମନ ମୋର 

ଜାଗ୍ରତ ପ୍ରହରୀ ସମ ପ୍ରହର ପ୍ରହର 

ଯେମିତି ତୁମ ହୃଦୟର ମୁଁ ଏକ ଦାସୀ. 

ମୁଁ ଯେ ଏକ ରକତ ମାଉଁସ ଧାରୀ ମଣିଷ ଟିଏ 

ମୋର ବି ଅଛି ମନ ଏକଥା ହୃଦୟଟି ମୋର 

ଏକଦମ ଦେଇଚି ଅନ୍ତରାଳୁ ପୋଛି. 

ନିତି କରେ ନିଜକୁ ମାର୍ଜିତ ଟିକେ କାଳେ 

ତୁମେ ହେବ ଖୁସି. 

ନିତି ନିବେଦନ କରୁ ଥାଏ ଥରେ ଅଧେ ତ 

ହସିଦିଅ ଅନ୍ତରରୁ ହୋଇ ତୁମେ ଖୁସି. 

କାହିଁକି କର ବାରମ୍ବାର ଆଘାତ 

କଟୁ କଟୁ ବାକ୍ୟେ ପ୍ରହାରୀତ କରି.

ମନ ବାକ୍ୟ ଯେମିତି ପଡିଚି ବନ୍ଧକ 

ଅନ୍ତଃକୋଣେ ଲୁହ ନିଗାଡୁଛି ନିରୁପାୟ 

ନିରୀହ ବିବେକ.