ଅକୁହା କଥା

ମନର କଥାକୁ କହିସେ ପାରେନା 

ଛଟପଟ ନିତି ହୁଏ 

ସମୟେ ସମୟେ ବୁଝାଇ ପାରେନା 

ଜାଣିପାରେନି ଆପଣା ପର ଯେ କିଏ ।।

କହିବା ଆଗରୁ ନୀରବି ଯାଏ ସେ 

କାଳେ ଅପଦସ୍ତ ହେବ ନିଜର କିଏ  

ଲୁହ ହୃଦେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତାକୁ ଯେ ଦେଖଇ 

ସେ ଯାତନା ଛୁପାଇ ସ୍ମିତ ହାସ୍ୟ ଟିକେ ଦିଏ ।।

କାହାକୁ କହିବ ଦୋଷୀ କିଏ ତାର 

ଦୋଷ ତ କରିଛି ସିଏ  

ନିଜ ଅଧିକାର ନିଜେ ନ ରଖିକି 

ଏବେ ଅଭିମାନ କଲେ ବୁଝାଇବ ତାକୁ କିଏ ।।

ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଗଡ଼ି ସତେ ଯାଏ

ଗ୍ରୀଷ୍ମ ବର୍ଷା ଶୀତ କେତେ ଯାଏ 

ସବୁ ଦେଖି ଦେଖି ଅନ୍ତରକୁ ସିଏ 

ସବୁବେଳେ ପଥର କରୁ ଯେ ଥାଏ ।।

କେତେ ଆଉ ନିଜକୁ ପାଷାଣ କରିବ 

ରକ୍ତ ମାଂସରେ ବି ଗଢା ସିଏ 

ତା ହୃଦୟରେ ମଧ୍ୟ ଅକୁହା କଥା 

ଅନେକ ବେଦନା ଦିଏ 

ଅନେକ ବେଦନା ଦିଏ ।।