ଅବତାରୀ

,,,,,,,,,,,ଅବତାରୀ,,,,,,,,

ଶଶାଙ୍କ ଶେଖର ରାୟ

ତୁମ ମନ୍ଦିର ବେଢାରେ

ଚକା ପକାଇ ବସିଗଲେ ଥରେ

ଭୁଲିଯାଏ ମୁଁ ସଂସାର ଜଞ୍ଜାଳ

ଶାନ୍ତି ତୃପ୍ତିର ଦଲକାଏ ଶୀତଳ ପବନ

ଦେହେ ଖେଳାଏ ଅଦ୍ଭୁତ ଶିହରଣ

ପୋଛିନିଏ ମଥାରୁ ବିନ୍ଦୁ ବିନ୍ଦୁ ଝାଳ ।

ତୁମ ଅପଲକ ନୟନେ

କି ଯାଦୁ ଥାଏ କେଜାଣି

ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛାହୁଏ ବାରମ୍ଵାର ,

ମନ ବୁଝେନି କାହିଁକି କେଜାଣି

ଘଣ୍ଟାଘଣ୍ଟା ଧରି ଚାହଁଥାଏ ସେମିତି

କାନେ ଶୁଭୁଥାଏ ସଦା ତୁମ ବଂଶୀସ୍ଵର ।

ସୁଖ ଦୁଖ ସବୁ କହିଯାଏ ତୁମ ଆଗେ

ଭୁଲ ପାଇ କ୍ଷମା ମାଗିନିଏ ଝରାଇ ଲୁହ

ପୁଣି କରୁଥାଏ ଅଭିମାନ ଭାବି ଏକାନ୍ତ ଆପଣାର ।

ବିଦୁରର ଶାଗ ତୁମେ ସୁଦାମର ଖୁଦ

ସେନେହ ସରାଗ ପ୍ରୀତିର ସୁଆଦ

ଅବତାରୀ ପୁରୁଷ ସଦା ଶାଶ୍ଵତ ପ୍ରେମର୍

ମୋ - ୭୩୩୭୭୯ଶୂ୭୯୯୯

ବଟରପଡା ଭାମଣ୍ଡା ରାଜକନିକା ।