ଆହେ ପ୍ରଭୁ ଗଜାନନ

ପାର୍ବତୀ ତନୟ  ଶିବଙ୍କ ନନ୍ଦନ

     ଆହେ ପ୍ରଭୁ ଗଜାନନ

ହାତୀ ଶୁଣ୍ଢ ମଧ୍ୟେ  କରିଛ ଶୟନ

     ଛାଡି ମୂଷିକ ବାହାନ

ହଳଦୀ ମଳିଖୁ ଜନମ ହୋଇଲ

    ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ତେଜ ନେଇ

ମାତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଗୁମ୍ଫା ଦ୍ୱାରେ ତୁମେ

     ରହିଥିଲ ପ୍ରଭୁ ଜଗି

ମହାଦେବ ଦିନେ ସାକ୍ଷାତ ପାଇଁ ଯେ

   ଆସିଲେ ଗୁମ୍ଫାର ଦ୍ୱାରେ

ପ୍ରବେଶ ନିମନ୍ତେ ମାତା ଆଜ୍ଞା ନାହିଁ 

    କହିଲ ଯେ ପ୍ରଭୁ ତୁମେ

କ୍ରୋଧେ ଜର ଜର ହୋଇ ମହାଦେବ

    ଛେଦିଲେ ତୁମରି ଶୀର

ଯୋଗ ବଳେ ଜାଣି  ମାତା ପାର୍ବତୀ

    ଢଳାଇଲେ ଆଶ୍ରୁ ଧାର

ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ପୁଣି ଆଶ୍ୱାସନା ଦେଲେ

    ଦେବ ଦେବ ମହାଦେବ

ନିଶ୍ଚୟ ବଞ୍ଚିବ    ଆମରି ଏ ପୁତ୍ର

    ସର୍ବ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲାଇବ

ଏଥୁ ଅନ୍ତେ ପୁଣି ପ୍ରଭୁ ନାରାୟଣ

    ଚଳିଲେ ଉତ୍ତର ମୁଖେ

ନବଜାତ ଗଜ  ଦେଖି ନାରାୟଣ

    ଚକ୍ରକୁ ଧରିଲେ ହସ୍ତେ

ଗଜ ମୁଖ ନେଇ ଗରୁଡ ବାହାନେ

   ଆସିଲେ ଯେ ନାରାୟଣ

ମୁତ୍ୟୁ ସଞ୍ଜିବନୀ  ଛିଞ୍ଚି ମହାଦେବ

    ଦେଲେ ତାଙ୍କୁ ଜୀବଦାନ

ସେଇ ଦିନ ଠାରୁ ଗଜ ମୁଖ ଧାରୀ

    ତୁମେ ପ୍ରଭୁ ଗଜାନନ

ଅଗ୍ରପୂଜା ପୁଣି  ସିଦ୍ଧି ବୁଦ୍ଧି ଦାତା

   ତୁମେ ହେ ପାର୍ବତୀ ନନ୍ଦନ

ଅଧମ ସନ୍ତାନ ନାହିଁ ଜ୍ଞାନ ମୋର

    କିଞ୍ଚିତରେ ଦୟା କର

ଆହେ ଏକଦନ୍ତ ତୁମେ ଦୟାବନ୍ତ

   ଦୋଷା ଦୋଷ କ୍ଷମା କର