वर्षाराणी

मुंबापुरीस घालण्या न्हाऊ केला विचार

मेघकन्यांना दिला आदेश तात्काळ 

    धरणीस भेटण्या मेघ कन्या घेइ धाव

    नखशिकांत ओलेचिंब होई मानव

रेल्वे पकडण्या एकच उडे धांदल 

अटहासाने म्हणे रेल्वे मी थांबणार

    मानवास ने आण करते रोज

    मला कंटाळा आलाय पुरता आज

मानव धावे थांबविण्या बस

बसला थांबण्यास मिळेेना उसंत

    मानव धावे करण्या फोन

    तिथेे लागलीया मोठी रीघ 

झालाय घोटाळा एकच क्षनभर

जणू सोडले मुंग्यांनी वारूळ

     प्रत्येकाला घरी जाण्याची ओढ

 .    म्हणून होई जिवाची घालमेल

किती प्यारा मानवा तुझं जीवन

एका क्षणात वर्षा राणीने केलाय हाय