विठ्ठल माऊली

वात्सल्याची बरसात 

आभाळागत ती छाया 

तुझ्या चरणी मस्तक 

तुच माझी विठुराया

शब्द तुझे गोड मध 

तु संस्कारांचा पाया

उन्हातही मी जपते 

तुझीच प्रेमळ माया

ज्ञानाची तु सरस्वती 

तुच ग्रथाची ग खाण 

तुझ्या प्रत्येक शब्दात 

वाढे अमृताच ज्ञान

तुझ प्रेम खरं आई

आहे जगाहुनी भारी 

देव पण सांगतात 

आई विना मी भिकारी

तुच माझी ती यशोदा

मी तुझा ग बाळ तान्हा 

जन्म दे तुझ्याच पोटी 

जस नटखट तो कान्हा