तीर्थ विठ्ठल

वाहते नित्य भक्तीधारा चक्षुसमोरुनी

कुणी मंदिरात तर कुणी वारीच्या वाटेवरी

कौतुके न्याहाळतो तव दुरुनी तेव्हा

दिठीतुनी आत्म्यात झिरपते तुझेच गोजिरे रुप

चिंधीसाठी वस्त्र पुरविसी कृष्णेस

मैत्रीसाठी पोहे तुज गोड सुदाम्याचे

भक्तीसाठी युगे उभा दारात पुंडलिकाच्या

धर्मयुद्धी तिथे तूच सारथी या पार्था

धारेच्या विरुद्ध तरीही तुलाच उमजली राधा  

वारी व्रत वैकल्यै नाही केली

हा हरी तो हर मिथ्या फरक नाही केला

कर्मकांडात व्यग्र राहिलो तरी

धरूनी भाव मनी जिथे तुज पुजिला

गवसलासी तिथेच आम्हा तू संसार पंढरीत