तान्हुला बाळ

तान्हुला बाळ

चल चल बाळा

नेते तुला दूर

करू नको खोड्या

देऊ तुला मार?

जंगल झाडीत

विसर पडेल

मग रडशील

अंधार होईल

अजून छोटासा

तान्हुला तू बाळ

सोनूला तू सान

स्वतः स सांभाळ

घेऊन मी येते

तुज चारा पाणी

रडू नको आता

नको डोळा पाणी

पाण्यात डुंबणे

खेळ आवडीचा

दाखवेन मीच

कसा खेळायचा

आई माझी आई

सर्वांहून गोड

किती ग प्रेमळ

नाही तुला तोड

किती जपतेस

तुझ्या या बाळाला

भाग्यवान मीच

जीव आनंदला