मुग्धा श्र्वेतांबरी

थेंब थेंब झेलते 

पावसाच्या सरीचे

ओंजळीत मोहिनी

चातक रे प्रेमाचे

श्वेतांबर नेसून

हिरवळीत डोले

केशभार मोकळा

राज तिचे खोले

आसुसलेल्या मनी

गुज सरींचे खोले

शब्द येथे अपुर्ण

सौंदर्य राज बोले

स्वच्छंदी ही मोहीनी

स्वतः त गुंतलेली

बेभान पावसात

मुग्धा मंतरलेली