मन...

मन हे नाजुक नाजुक

जणू गुलाबाच्या पाकळीवानी

येता दूःखाचे पडसाद

जाई क्षणात हे कोमेजूनी!

मन रे कठिण कठिण

होई कधी दगडासम

करा कितीही घाव त्यावर

नाही पाझरत ते कणभर!

मन हे हळवे हळवे

जसे अळूहूनि थेंब ओरघळे

दाटता आठवणींचे क्षण

झरा अश्रुंचा नयनी पाघळे!

मन रे जहरी जहरी

सर्पाच्या विखापरि

बोल लागती ज्याचे जिव्हारी

त्यावरी डूख हा धरि!

मन हे अथांग अथांग

यांत भावनांची पांगापांग

मिळता याला योग्य दिशा

घेई भरारी हे उत्तुंग!

मन हे तुझे न् माझे

मन हे आपल्या सर्वांचे

घडण त्याची रे एकच

पण अंतरंगी रे याच्या भावना अनेक!!!!