माझी आई

डोईवर असे तिच्या

लाकडांचा भारा

ओझे वाहत असे

ती कुटुंबाचा सारा

मोलमजुरी कराया

रोज जाई रानात

आपल्याच पिलाचा

विचार तिच्या मनात

पायात नसे चप्पल

फिरे ती अनवाणी

कष्ट करून मिळवी

अन्न आणि पाणी

तिच्या अंगी कधी

आळस नाही पाहिला 

लेकरासाठीच तीने

आयुष्य आपलं वाहिला

दुःख सारे सोसून

राहिली ती मुकी

तिचे स्वप्न एकच

राहावे लेकरं सुखी

अशीं माझी आई

आहे जगात महान

तिचे ऋण फेडण्या

करू किती मी दान?