ज्ञानबिंदू

मन मंदिरात माझ्या आईच असते

तिच्यासारखी दुसरी कोणीच नसते

साऱ्यांच्या भल्यासाठी झुरत बसते

स्वतःसाठी जगणे विसरून हसते

सदैव निस्वार्थतेचा वाहता झरा

पाहताच संगम स्नान होतो पुरा

शिकवला ज्ञानबिंदूचा श्रीगणेशा

विलक्षण सहनशक्तीचा पाझर खरा

हृदयात तिच्या सदा प्रेम बहरते

आवडीचा स्वयंपाक करण्यात व्यस्त असते

विधात्याच्या कृपेचे मिळाले वरदान

तिच्या संस्कारामुळे चालला संसार छान

थकलं शरीर तरी झिजतेय

चंदनाचा गंध देत दरवळतेय

लेकरांसाठी जीव मारत हसतेय

तिच्या ज्ञानबिंदूच्या स्त्रोतात मी मोहरतेय