चारोळी कल्पनाची

वाटे मला असेही

रोज पानगळ यावी

नको असलेल्या आठवणींची

गळतीच व्हावी

नकोअसलेले नाते

पडावे गळून क्षणभर

त्रास नको जगण्याचा

होऊन भार कूणावर