बस तू हो म्हण

एक दिवस उगवला त्यात आनंद झाला

सारे उठले जागे झाले आणि परत नव्याने

आजचे जगणे सुरू केले परत तेच जीवन

तरीही शोध घेतला काल काळ आन वेळ

आजच गणित बदलल होत कालच अर्ध काम

आज पुर्ण करायला बळ होत पर मन मात्र

आजच्या नव्या चिंतेचा विचार करत होत

पर थांबून चालत नव्हतं तरी पण आतून सारखं चिंतीत होत

त्यात तोवर दिस मावळतीला गेला मग घाई सुरू झाली

आजही गती कमी होती दुःख उरात होत

ते आजच्या राहिलेल्या प्रश्नांची सोडवणूक न झाल्याच

पर आनंद होत कालच संपल्याचे

मग पुन्हा पुढं तसेच आज काल आन उद्या

हे असेच चालायचं असेच चालायचं गड्या मन मारून नाही जगायचं

बस हसत हसत हारायच नाही

थकायचं नाही बस हो म्हण बस हो म्हण