అమృత పఠణం

కాలం స్తంభించిన ఆ అదృశ్య గ్రంథాలయం,
దాని దుమ్ము పట్టిన పేజీల్లో దాగి ఉంది మాయాలోకం.

మూసిన కళ్లతో తాకితే, అక్షరాలన్నీ దారులుగా మారి,
నిజ ప్రపంచపు గోడలు దాటి, ఊహల్లోకి పయనం.

ప్రతి వాక్యం ఒక అద్భుతం, పాతాళపు లోతు,
ప్రతి కథానాయకుడు అంతులేని ఆత్మవిశ్వాసపు జ్యోతి.

ఇక్కడ సృష్టించబడిన పాత్రలకు లేదు అంతం,
బంధనాలు లేని స్వేచ్ఛా జీవితం, నిరంతరం పయనం.

కొండలు, అడవులు కాదు, ఇవి నవ రసాల సముద్రాలు,
ప్రశాంతతను అన్వేషించే మనసుకు ఊయల.

వర్షపు చప్పుళ్లు కాదు, కవిత్వం పలికే పదాల నాదం,
పుస్తకపు గర్భంలో కొలువు తీరిన జ్ఞాన దేవాలయం.

నిజం కన్నా తీపి ఈ ఊహల ప్రపంచం,
ఇక్కడ గందరగోళం లేదు, ఆనందమే ప్రతి పదం.

పేజీల మధ్య మునిగి తేలితే, ఆత్మకు దొరికే విముక్తి,
ఇదే సాహిత్యపు మాయాజాలం, నా ఏకాంతపు స్వేచ్ఛా స్ఫూర్తి.

___________________________