Exclusive FREE session on RIG VEDA for you, Register now!
Exclusive FREE session on RIG VEDA for you, Register now!

ବି. ନିରୁପମା

Children Stories Action Thriller


4.5  

ବି. ନିରୁପମା

Children Stories Action Thriller


ପିଠିରେ ପଡ଼ିବ କିଏ !

ପିଠିରେ ପଡ଼ିବ କିଏ !

4 mins 243 4 mins 243


ରହସ୍ୟ ରୋମାଞ୍ଚଭରା 'ଦସ୍ୟୁ ରଞ୍ଜନ ସିରିଜ' କାହାଣୀ ପଢ଼ିବାରେ ମଜ୍ଜି ଯାଇଛି ସୌରଭ । ଖେଳ ଛୁଟିରେ ଖେଳିବାକୁ ନ ଯାଇ ଗପବହି ଧରି ବସିପଡ଼ିଛି ଖମ୍ବକୁ ଆଉଜି । ଖେଳାଖେଳି ପାଇଁ ଆଜି ତା'ର ଆଗ୍ରହ ନାହିଁ । ଅମିୟ, ସୁକାନ୍ତ ଆସି ଖେଳିବାକୁ ଡାକିଗଲେଣି କେତେଥର । ନା, ଅଧା ପଢ଼ି ଏ ବହିକୁ ଛାଡ଼ି ଉଠିହେବନି । ଯେମିତି ହେଉ ପୂରା ସାରିବାକୁ ପଡ଼ିବ । 


ପୁଣି ଥରେ ସୁକାନ୍ତ ଆସି ସୌରଭର ହାତଧରି ଟାଣିଲା ଖେଳିବାକୁ । ନ ଶୁଣିଲାରୁ ଝିଙ୍କି ନେଲା ବହିକୁ । ବାସ୍ ସେଇଥିରୁ ଆରମ୍ଭ ହେଲା ବଚସା; ତା' ପରେ ହାତାହାତି । ଅନ୍ୟ ସାଥୀ ଆସି ଦୁହିଁଙ୍କ ଝଗଡ଼ା ବନ୍ଦ କଲେ । 


କିଛି ଦିନ ପରର ଘଟଣା । ଦୋଳ ଛୁଟିରେ ସୌରଭ ଗଲା ମାମୁଁଘରକୁ । ସେଠାରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେଉଥାଏ ଠାକୁରାଣୀଙ୍କ ଯାତ୍ରା ଆଉ ମେଳା । ଘରେ ମାଇଁ ତିଆରି କରିଥା'ନ୍ତି କେତେ ପ୍ରକାର ପିଠା-ମିଠା । ଅଜା ଆଈଙ୍କ ପାଖରୁ ଅନୁମତି ପାଇ ସୌରଭ ମାମୁଁଙ୍କ ସହ ଗଲା ମେଳା ଦେଖିବାକୁ । 


ଠାକୁରାଣୀଙ୍କ ପୂଜା । ତା' ସାଙ୍ଗକୁ ଭଳିକିଭଳି ସାଜସଜ୍ଜା, ମେଢ଼ ଆଉ ତୋରଣ । ମୀନାବଜାର, ଯାଦୁଖେଳ ଯେତେ ଦେଖିଲେ ବି ମନ ପୂରୁନି । ମେଳାରେ ଆଉ କିଛି ସମୟ ବୁଲିବାକୁ ମାମୁଁଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲା ସୌରଭ । ତେବେ କିଛି ଜରୁରୀ କାମ ଥିବାରୁ ସୁବିଧାରେ ବୁଲାବୁଲି ସାରି ଶୀଘ୍ର ଘରକୁ ଫେରିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦେଇ ମାମୁଁ ଚାଲିଗଲେ । 


ସୌରଭ ଏକାକୀ ଘୂରି ବୁଲୁଥାଏ ମେଳାରେ । ହଠାତ ଦେଖା ହୋଇଗଲା ସୁକାନ୍ତ ସହିତ । ସୁକାନ୍ତ ଆଗେଇ ଆସି କହିଲା,"ଏଇ ପାଖରେ ଆମ ଘର । ଚାଲ ଆମ ଘରକୁ ଯିବା । ତୁ ମୋର ସ୍କୁଲ ସାଙ୍ଗନା, ତୋତେ ଦେଖିଲେ ବୋଉ ଭାରି ଖୁସି ହେବ ।"


ସୁକାନ୍ତ ସହ ଥିଲେ ଆଉ ଦୁଇଜଣ ପିଲା । ସୌରଭ ଆଗପଛ ନ ଭାବି ବାହାରି ପଡ଼ିଲା ତାଙ୍କ ସାଥିରେ । ଟିକିଏ ଦୂରକୁ ଗଲାପରେ ନିଛାଟିଆ ରାସ୍ତା ଦେଖି ସୌରଭକୁ ଘେରିଗଲେ ସୁକାନ୍ତ ଓ ତା' ସାଙ୍ଗମାନେ । ସୁକାନ୍ତ କହିଲା,"ସ୍କୁଲରେ ସେଦିନ ଖେଳିବାକୁ ଡାକିବାରୁ ତୁ ମୋତେ ଗାଳିଦେଇ ବାଡ଼େଇ ଥିଲୁ । ଆଜି ମୋର ପାଳି । ଏବେ ଯିବୁ କୁଆଡ଼େ ? ମୋ ବାପା ଆମ ଗାଆଁର ସରପଞ୍ଚ । ଯାହା କଲେ ବି କେହି ତୋ ପିଠିରେ ପଡ଼ିବେନି ।"


"ଦେଖ୍ ସୁକାନ୍ତ, ମୁଁ ଏଠିକୁ ଠାକୁରାଣୀଙ୍କ ଯାତ୍ରା ଦେଖିବାକୁ ଆସିଛି, ତୋ ସହ ଝଗଡ଼ା କରିବାକୁ ନୁହେଁ । ତା' ପରେ ସେଦିନ ଘଟଣାର ସମାଧାନ ବି ସରିଛି । ଏବେ ମୋ ରାସ୍ତା ଛାଡ଼, ମୁଁ ଯିବି ।" କହିଲା ସୌରଭ । 


"ଯିବୁ ! କୁଆଡ଼େ ? ମୁଁ ତୋତେ ଛାଡ଼ିଲେ ସିନା !!" କହି ସାଥୀ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲା ସୁକାନ୍ତ । 


"ଧର, ବାଡ଼ାଅ ତାକୁ ।"


ସେମାନେ ସୌରଭ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ । 


ସୌରଭ ଚିନ୍ତାକଲା, ଏ ସମୟରେ ତା'ର କ'ଣ କରିବା ଉଚିତ । ସେ ମାମୁଁଘରକୁ ବୁଲିବାକୁ ଆସିଛି । ଏଠି ତା'ର ଗଣ୍ଡଗୋଳ କରିବା ସମୀଚିନ ନୁହେଁ ; କିନ୍ତୁ ପ୍ରତିରୋଧ ନ କଲେ ସେମାନେ ତ ତାକୁ ଲହୁଲୁହାଣ କରିଦେବେ । ତାଙ୍କ ଆକ୍ରମଣର ପ୍ରତିହତ କରିବାକୁ ଯାଇ, ଆପଣା ଗୋଡ଼ ହାତ ଛାଟି ଯଥାସମ୍ଭବ ନିଜକୁ ମୁକୁଳାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟାକଲା । ଦୁଇ ପିଲାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣଙ୍କୁ ଶକ୍ତ ଚାପୁଡ଼ାଏ, ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କ ଚୁଟି ଝିଙ୍କି ଏବଂ ସୁକାନ୍ତକୁ ପେଲି ତଳେ ପକାଇଦେଇ ଗୁରୁଣ୍ଡି ଗୁରୁଣ୍ଡି ଖସି ଆସିଲା ବାହାରକୁ । ତା' ପରେ ତଳୁ କେଇ ମୁଠା ଶୁଖିଲା ବାଲି ଉଠାଇ ସେମାନଙ୍କ ମୁହଁକୁ ଫିଙ୍ଗିଦେଲା । ସେମାନେ ଆଖିରୁ ବାଲି କାଢ଼ି ସୌରଭକୁ ଖୋଲିଲା ବେଳକୁ ସେଠାରୁ ସେ ଛୁ । 


ମାମୁଁଘରେ ପହଞ୍ଚି ସବୁକଥା ଜଣାଇଲା ସୌରଭ । 


"ବଦମାସ୍ ଟୋକା ! କ'ଣ କହିଲା, ତା' ବାପା ସରପଞ୍ଚ ! ସେ ଯାହା କଲେ ବି କେହି ତୋ ପିଠିରେ ପଡ଼ିବେନି ? ହଉ, ଏବେ ମୋ ସହ ଚାଲିଲୁ, ଦେଖିବା । "ରାଗରେ ଗର୍ଜ୍ଜି ଉଠି କହିଲେ ସୌରଭର ଅଜା ଅନନ୍ତଚନ୍ଦ୍ର । 


ତୁରନ୍ତ ଗୋଟାଏ ପାଞ୍ଚହାତିଆ ବାଉଁଶ ଠେଙ୍ଗା ହାତରେ ଧରି, ନାତିକୁ ସାଙ୍ଗରେ ନେଇ ଅଜା ବାହାରି ପଡ଼ିଲେ ସରପଞ୍ଚଙ୍କ ଘରଆଡ଼େ । 


ସୌରଭର ଅଜା ଥିଲେ ଗ୍ରାମର ଜଣେ ମାନ୍ୟଗଣ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତି । ତାଙ୍କ କ୍ରୋଧଦେଖି ଆଉ କେତେଜଣ ଗ୍ରାମବାସୀ ମଧ୍ୟ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଗଲେ ସୁକାନ୍ତର ଘର ଆଗରେ । 


ସୌଭାଗ୍ୟକୁ ଘରେ ଥିଲେ ସରପଞ୍ଚ ନିର୍ଲୟ ବାବୁ । 


"ଦାଦା, ଆପଣ ଆଜି ମୋ ଘରେ ! କଥା କ'ଣ ?" ଅନନ୍ତଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖି ସେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ ପଚାରିଲେ । 


"ଶୁଣ ନିର୍ଲୟ, ମୋର ନ୍ୟାୟ ଦରକାର । ପାରିବୁ ତ ବିଚାର କର, ନ ହେଲେ ମୁଁ ଚାଲିଲି ଥାନାକୁ ।" ଏତକ କହି ସୌରଭର ଅଜା ଘଟଣାଟି ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ । 


କଥାକୁ ଆଉ ଆଗକୁ ବଢ଼ାଇବାକୁ ଚାହିଁ ନ ଥିଲେ ନିର୍ଲୟ ବାବୁ । ତୁରନ୍ତ ଡକାଇ ପଠାଇଲେ ପୁଅକୁ । ନିଜ ଚକ୍ରାନ୍ତ ପଦାରେ ପଡ଼ିଯାଇଥିବାରୁ ଡରି ଡରି ବାପାଙ୍କ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚି ଛିଡ଼ାହେଲା ସୁକାନ୍ତ । ନିର୍ଲୟ ବାବୁ କହିଲେ, "ଆରେ, ସାମାନ୍ୟ ଘଟଣାକୁ କେନ୍ଦ୍ରକରି, ପ୍ରତିଶୋଧ ପରାୟଣ ହୋଇ ଏମିତି କାଣ୍ଡ କିଏ କରେ ? ମୁଁ ତୋତେ ଜିଲ୍ଲାର ସବୁଠାରୁ ଭଲ ସ୍କୁଲରେ ପାଠ ପଢ଼ାଉଛି, ଏଥିପାଇଁ ଯେ ତୁ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ ସହ ଭଲ ଛାତ୍ରଟିଏ ହୋଇ ସାଧାରଣ ଶିଷ୍ଟାଚାର ଶିଖିବୁ । ନମ୍ର, ଭଦ୍ର ଆଚରଣ ଦ୍ୱାରା ସଂସ୍କାରୀ ମଣିଷଟିଏ ହେବୁ । ମୋର କୁଳ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରିବୁ । ହେଲେ ତୋର ଏ ଅବିବେକୀ ଅପରାଧପ୍ରବଣ କାର୍ଯ୍ୟଯୋଗୁଁ ମୋ ମୁଣ୍ଡ ତଳକୁ ହୋଇଯାଇଛି ।" 


ଯଦି ସ୍କୁଲରେ କୌଣସି ଭୁଲ ବୁଝାମଣା ହେଲା, ତେବେ ସେ କଥା ଶ୍ରେଣୀ ଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ ଜଣାଇ ପାରିଥା'ନ୍ତୁ; କିନ୍ତୁ ସେମିତି ନ କରି ମୂର୍ଖ ବାଳୁଙ୍ଗା ପିଲାଙ୍କ ସହ ମିଶି ଜଣେ ସହପାଠୀକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲୁ । ଯଦି ଆଜି ସେ ପିଲାର କିଛି ହୋଇଯାଇଥା'ନ୍ତା ତେବେ ଜେଲର ପାଚେରି ଭିତରେ ଖୁସିରେ ରହିଥା'ନ୍ତୁ ବୋଧହୁଏ ! କହିଲୁ, ତୋ ପିଠିରେ କିଏ ପଡ଼ିଥାଆନ୍ତା ? ଥରେ ଚିନ୍ତାକଲୁ, ସେତେବେଳେ ମୋର, ତୋ ବୋଉର ଆଉ ସୌରଭ ବାପା ମାଆଙ୍କର ମାନସିକ ଅବସ୍ଥା କ'ଣ ହୋଇଥା'ନ୍ତା !"


ପୁଅକୁ ଚାହିଁ କ୍ଷୋଭ ଆଉ ବିରକ୍ତିରେ କହୁଥିଲେ ସରପଞ୍ଚ ମହାଶୟ । 


ଆରେ ସତକଥା ତ ! ସେ ଏତେକଥା ଆଦୌ କଳ୍ପନା କରିପାରି ନ ଥିଲା, ମନେ ମନେ ଚିନ୍ତାକଲା ସୁକାନ୍ତ । 


"ଛାଡ଼ ସେ କଥା । 'ବିଦ୍ୟା ଦଦାତି ଵିନମ୍ର' । ଅର୍ଥାତ-ବିଦ୍ୟା ନମ୍ରତା ଶିଖାଏ । ଦୁହେଁ ଏକା ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଗୋଟିଏ ଶ୍ରେଣୀରେ ପାଠ ପଢ଼ୁଛ । ଛାତ୍ରାବାସରେ ଏକାଠି ରହୁଛ, ଏତିକି ଶିଖିନ ? ଝଗଡ଼ା ଭୁଲି ଏବେଠାରୁ ତୁମେ ମିଳିମିଶି ଚଳିବ । ଆବଶ୍ୟକ ସ୍ଥଳେ ପରସ୍ପରକୁ ସାହାଯ୍ୟ ସହଯୋଗ କରିବ ।" ବୁଝାଇଲେ ଅଜା । 


ବାପାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ସୁକାନ୍ତ, ସୌରଭର ହାତଧରି ଭୁଲ ମାଗିଲା । ସୌରଭର ଆଖି ଛଳଛଳ ହୋଇଗଲା । ସେ କୁଣ୍ଢାଇ ପକାଇଲା ସୁକାନ୍ତକୁ । ପଛକଥା ଭୁଲି ଦୁହେଁ ଏକାଠି ବସି ଘର ତିଆରି ପିଠା ଖାଇଲେ ମନ ଖୁସିରେ । 




Rate this content
Log in