ତୁ ମୋ ଭାବ ଠାକୁର

ଭାବରେ ଭାବରେ ଭାବନା ରାଇଜେ

       ଭାବଡୋରେ ହୁଏ ବନ୍ଧା,

ହଜିଯାଏ ପୁଣି ମଜ୍ଜିଯାଏ କେବେ

      ଭାବେ ହୋଇଥାଏ ଛନ୍ଦା।

ଭାବବିନୋଦିଆ ମନମୋହନ ସେ

       ଚିତ୍ତଚୋର କଳାକାର,

ତୁମେ ତ ଅରୂପ ପୁଣି ଅପରୂପ

      ତୁମେ ମୋ ଭାବ ଠାକୁର।

ଏଡ଼େ ବଡ଼ଆଖି ତେଲାଇ ବସିଛ

      ସତେ କି କିମିଆଁ କରି,

ସେ ଆଖିରେ ଆଖି ଥରେ ମିଶିଗଲେ

       ସବୁ ଦିଏ ମୁଁ ପାଶୋରି।

ସଦା ନିବେଦନ ତୋ ପୟରେ ପ୍ରଭୁ

    କରୁଣା ଟିକିଏ ପାଇଁ,

ଜୀବ ଥିବାଯାଏ ତୋ ଦିବ୍ୟରୂପ ମୋ

    ଆଙ୍କୁଥାଏ ସଦା ମୁହିଁ।

ତୁମ ମୁଖ ହସ ସବୁରି ମୁଖରେ

   ଭରିଦିଅ ପୀତବାସ,

ସେ ହସରେ ହସୁ ଏ ସାରା ଦୁନିଆଁ

    ନହେଉ କା ମନ ବିରସ।