ସନ୍ଧ୍ୟା

ଓଢଣାର ରଙ୍ଗ 

ଭଲ ଲାଗେ ମତେ କାଇଁ 

ମୋ ବୋଉର ମୁହଁ 

ଚଉରା ମୂଳେ ଦିଶେ 

କାରଣଟା ବୋଧହୁଏ ଏହି

ସନ୍ଧ୍ୟା ଗୋ ତୁମ ଅଳସୀ 

ଆଖିର କଜ୍ଜ୍ଵଳେ ସଜ୍ଜଳ ହୋଇ 

ଗାଆଁ ଦାଣ୍ଡ ଧୂଳି 

ଗୋଠ ବାହୁଡା଼ ମେଳି 

ମନେପଡେ ଏତେ କାଇଁ 

ସନ୍ଧ୍ୟା ଗୋ ତୁମ 

କଳା ଘୁମର ବେଣୀରେ 

ସଜଫୁଟା ଜୁଇ ଯାଇ 

ବାସୁଛି ଅଗଣା 

ବାସୁଛି ମୋ ମନ 

ପୁରୁଣା ସ୍ମୃତି ସବୁ ଉଠେ ଚେଇଁ 

ସନ୍ଧ୍ୟା ଗୋ ତୁମ ଆଷାଢ଼ି ପଣତେ 

ମେଘ ମହ୍ଲାର ଛାଇ 

ଆକାଶଟା ଲାଗେ ନହୁଲି ନହୁଲି 

ତାରା ଫୁଲ ହସେ ଖିଲିଖିଲି ହୋଇ 

ସନ୍ଧ୍ୟା ଗୋ ତୁମେ ଆସିଗଲେ 

ଭାଗବତ ପଢା ହୋଇ 

ପ୍ରତିଘରୁ ଉଠେ 

ଝୁଣା ସଳିତାର ବାସ୍ନା 

ଓଁକାର ସ୍ୱରେ ବହି 

ଭଲଲାଗ ତୁମେ ଏତେ କାହିଁ ପାଇଁ 

ଆନମନା ଯାଏ ହୋଇ 

ବସିଯାଏ ଯେବେ ଲେଖିବି କବିତା 

କାଗଜରେ ତୁମ ପାଇଁ 

ତୁମେ ଲାବଣ୍ୟର କାଇଁଚମାଳିଆ 

ମନ ହୁଏ ହାଇଁ ପାଇଁ 

ସନ୍ଧ୍ୟା ଗୋ ତୁମେ 

ଅଭିସାରିକା କିଗୋ 

ମନ ଉପବନେ ସଖି 

କିଏ ଚାଲିଯାଏ ଆଖିମାରି ଦେଇ