ପୁରୁଷ

ଫୁଲର ସୁବାସ

ଫଳରେ ସ୍ୱାଦ

ପକ୍ଷୀ ପରି ମୁକ୍ତ

ମାଟିରୁ ଘଟ

ଆକାଶ ପରି ବ୍ୟାପକ

ଭୂମିର ମୋହ

ଗଛର ମଞ୍ଜିରେ ଶରୀର ଭିତରେ

ହାଡ,ରକ୍ତ ମାଂସ ଭିତରେ

ପବନ ପରି ଜୀବନ ରେ

ପାଣି ଶୋଷ ମେଣ୍ଟିବାରେ

ଅଗ୍ନିର ଶିଖାରେ ଅଦୃଶରେ କି ଦୃଶ୍ୟରେ

ବିରାଜିତ ପୁରୁଷ ।

ନାରୀର ରୂପକୁ

ରମଣୀର ସ୍ୱଭାବକୁ

ମାଆର ମମତାକୁ

ଦୁହିତାର ଧର୍ମକୁ

ଦେଖୁଥାଏ ବି ଜଗିଥାଏ ପୁରୁଷ

କେତେବେଳେ ଅଗ୍ନିରେ ଘୃତ

ବେଳେ ବେଳେ ନିଆଁ ରେ ଜଳ

ବିଶୃଙ୍ଖଳା ଦେଖା ହେଲେ

ହଟିଯାଇଛି ମହିଷାସୁର ପରି ବଳ ।

ଦିନ କି ରାତି

ମଞ୍ଜି କି ଗଛ

ଫୁଲ କି ଫଳ

ଶରୀର କି ପ୍ରାଣ

ପ୍ରକୃତି ର ଦୃଶ୍ୟମାନ

ପୁରୁଷ ର ଦାନ ।