ପ୍ରେମପ୍ରଣୟର ପ୍ରେଯସୀ

ଯେବେ ମୋ ପ୍ରିୟା ଆସେ

ନଦୀରେ ଲହଡି ଭାଙ୍ଗି ହସେ

ଶିରିଶିରି ପବନ ଜୁଆରରେ

ଯୌବନର ଶିହରଣ ଖେଳରେ

ଚମ୍ପା ମଲ୍ଲୀ ଫୁଲ ଫିକା ହୋଇ ଯାଇଛି

ଯେବେ ପ୍ରିୟା ମୋ ପ୍ରୀତିରେ ହସିଛି

ଚନ୍ଦନର ବାସ୍ନାରେ ବିଭୋର ଈପସିତା

କାଉଁରୀ ଛୁଆଁରେ ତା ଭରା ମାଦକତା

ହସିଦେଇ ଫିକ୍ କରି ମନ ଲୁଭାଏ

ମନ ଦେଇ ମନ ନେଇ ଭଲପାଏ

ଅଭିମାନୀ ଭାରି ସେ ହୃଦୟରେ

ରାଗଟା ବି ଭଲଲାଗେ ସତରେ

ମିଠାହସ ତାର ଓଠ ମିଠା ରାଗିବା

ସବୁ ଦେଇ ହାରେ ସେ ଭଲପାଇବା

ଆକାଶକୁ ଚୁମିଯାଏ ରହିରହି ପୃଥିବୀ

ସାଗରରେ ମୁକ୍ତା ହଜେ ଯାଏ ପହଁରି

ତା ଛୁଆଁରେ ଲଜ୍ଜାନତ ଆଖି ଦୁଇଟି ସାଥି

ଭଲପାଏ ସତରେ ଏତେ ରୂପସୀ ସାଜି

ଫୁଲବନେ ମହକି ଉଠେ ତନୁ ଓ ମନ

ପୁଣିଥରେ ଆଶା ଜାଗେ ନେବାକୁ ଜନ୍ମ

କୁନ୍ତଳ ତା ଭଉଁରୀରେ ପହଁରି ବୁଲେ ପ୍ରେମ

ଗାଢ ଘନ କେଶରାଶିର ଅନ୍ଧକାର ଦର୍ପଣ

ଅଲସୀ ମାନସୀ ଭଲ ଲାଗେ ତା ମହକରେ

ବାଟୋଇ ମୁଁ ପୁଲକିତ ହୁଏ ଭାବନା ଭାରରେ