ପ୍ରଭୁ ହେ

ସାହସ ଶକତି ନିଷ୍କାମ ଭକତି 

ଭରିଦିଅ ଅନ୍ତରରେ 

ତୁମରି ଦର୍ଶନ ତୁମରି ଚିନ୍ତନ 

ଥାଉ ତୁମ ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ ।।

ଦୁଃଖ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଅଜ୍ଞାନ ଅନ୍ଧାରେ

ଢାକୁଛି ମୁଁ ଆର୍ତ୍ତ ସୁରେ 

ଶୂନ୍ୟ ଅଛି ମୋର ହୃଦ ସିଂହାସନ 

ବିଜେ ହୁଅ ଆସି ଥରେ ।।

କରୁଅଛି ଅଳି ଘେନ କୃତାଞ୍ଜଳି 

ଆହେ ପରମ ଈଶ୍ୱର 

ଦିବାନିଶି ମୋର ପାଶେ ରହିଥିବ 

ପ୍ରଭୁ ଦୟାର ସାଗର ।।

ଲୋଡା ନାହିଁ ମୋର ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରାଚୁର୍ଯ୍ୟ 

ଖୋଜେ ତୁମରି କରୁଣା 

ସ୍ୱୟଂଭୁ ସୃଷ୍ଟିର ସର୍ବସ୍ୱ ତୁମର

କରନାହିଁ କେବେ ଊଣା ।।