ପରାଧୀନ ଜୀବନ

କେତେ ପୁର୍ଣ୍ୟ ଫଳ ବଳୁ

ମାଲିକର ପାଶେ ଅଛି

ସ୍ନେହ ଆଦରରେ ମୋର

ଦିନ ବିତୁ ଅଛି

ଗଳାରେ ମୋ ନାଲି ନୀଳ

ଡୋରି ବନ୍ଧା ଅଛି

ଭଳିକି ଭଳି ଖାଇବା

ମୋତେ ଯେ ମିଳୁଛି

ମାଲିକର ଗଦିରେ ମୁଁ

ଶୟନ କରୁଛି

ଗାଡ଼ିରେ ବସିକରି

ଦୁନିଆ ବୁଲୁଛି

ଅତି ସ୍ନେହ ଆଦର ମୁଁ

ସଭିଙ୍କ ପାଉଛି

କ୍ଷୀର ଛେନା ମାଂସ ଭାତ

ନିତି ମୁଁ ଖାଉଛି

ସବୁ ଥିଲେ କଣ ହେବ

ସାଙ୍ଗସାଥୀ ନାହିଁ

ଯେତେବେଳେ ତୋତେ ଦେଖେ

ଖୁସି ହୁଏ ମୁଁହି

ତୋର କଥା ଭାବିଦେଲେ

ନିଦ ହୁଏ ନାହିଁ

ଘରଘର ବୁଲୁଥାଉ

ଖାଇବାର ପାଇଁ

ଯାହା ମିଳେ ଯେଉଁଦିନ

ଆନନ୍ଦରେ ଖାଇ

ରାସ୍ତାକଡେ ଗଛମୂଳେ

ଶୋଇଯାଉ ତୁହିଁ

ଅଭାବରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ

ସ୍ୱାଧୀନତା ଅଛି

ପରାଧୀନ ଭାବରେ ମୋ

ଜୀବନ ବିତୁଛି