ମୌସୁମୀ

ଅଟେ ସେ କ୍ଲାନ୍ତ 

କେତେ ଯେ ଅତିକ୍ରମ କରିଛି

ସେ ପଥ 

ଖୁସିର ବାର୍ତ୍ତାଵହ ସେ

ସୁଖ ସହ ଲିପ୍ତ

ଧାଉଁଛି ସେ ଅନବରତ

ହାହାକାର ଭରା

ମାଟି ଆଜି ଅପେକ୍ଷାରତ

ଢାଳି ଦେ ତୋ ପୀୟୁଷ

ନା ହେବ ସେ ନଷ୍ଟ

ନା ହେବ ବ୍ୟର୍ଥ 

ଶୂନ୍ୟତାରେ ଭରା

ଏହି ଧରା ପୃଷ୍ଠ

କେତେ ଯେ ଜୀବନ୍ତ

କେତେ ଯେ ମୃତ

ଆସି ତୁ ଗଲୁଣି

ଶ୍ରାବଣୀକୁ ଘେନି

ଦେଖା ଲୋ ତୋ ପ୍ରକୋପ

ମା ଲୋ ମୌସୁମୀ ରୂପେ ତୁ ଖ୍ୟାତ