କଳଙ୍କ

କଳଙ୍କିତ ଅଧ୍ୟାୟ ସବୁ ଅପଢା ରହେ

ବିନା କଳାଙ୍କରେ କଳଙ୍କିତ ହୁଏ

ଶୁଣିଥିଲି ଚନ୍ଦ୍ରମାରେ କଳଙ୍କ ବୋଲି

ଲୁହାରେ କଳଙ୍କି

ମତେ ବି କଳଙ୍କିତ ହେବାର

ଦୁଃସ୍ବପ୍ନ ହୁଏ

ପୃଥିବୀଟା ଉତ୍ତପ୍ତ ଅଗ୍ନି ପିଣ୍ଡ ଭଳି

ଜଳୁଛି ଏବେ

ପାଣି, ପବନ, ଜଳ, ବାୟୁ

ସବୁ ଏବେ ପ୍ରଦୂଷିତ

ଅଶାନ୍ତ ମନ ଏବେ ଅତୃପ୍ତ

ଢଙ୍ଗ ଏବେ ଜିଁବାର

ବେଢଙ୍ଗ ନିଆରା ।