ଜୀବନ ଓ ଝଡ଼

ଝଡ଼ ଉଠେ ଜୀବନରେ,

ସମୁଦ୍ରରେ,

ବେଳାଭୂମି ବି ଓଦା ହେଇଯାଏ,

ଆଖିରୁ ବହିଯାଏ ଲୁହ।

ଝଡ଼ ବି ଥମିଯାଏ,

ଶାନ୍ତ ହେଇଯାଏ ସମୟ,

କିଛି କ୍ଷଣର ଅନ୍ଧାର ପରେ

ପାହିଯାଏ ରାତି।

ପ୍ରଜାପତିର ଉଡାଣରେ

ଫୁଟିଯାଏ ଫୁଲ।