ଵହି

ମହଣେ ଦୁଃଖର ନିଆଁ

ଲିଭେଇ ଦେଉତୁ ସାଥି

ଭିଜା ଆଖିର କୋଣେ

ସଜେଇ ସ୍ୱପ୍ନର ରାତି

ନୀରବ ନିଦାଘ ବେଳାରେ

ଝରେଇ ପାରୁତୁ ପ୍ରୀତି

କୋମଳ ଦେହର ଦାହ

ଶାନ୍ତ କରିଦିଏ ତୋ ସ୍ମୃତି

ମୋ ତକିଆ କୋଳରେ

ଶୋଇରହି ସାରା ରାତି

କଡ଼ଲେଉଟାଏ ତୋ' ସହ

ଜୀବନର ଯୌବନ ଗତି

କେବେ ହସ ବିଞ୍ଚି ଦେଉ

କେବେ ଲୁହ ଭରି ଦେଉ

କେବେ ରଙ୍ଗ ମାଖି ଦେଉ

କେବେ ମନ ମୋହି ନେଉ

କେବେ ସାହସ ହେଇଯାଉ

କେବେ ସମ୍ମୋହ ଭରି ଦେଉ

କେବେ ଉପହାରଟିଏ ସାଜି

ପ୍ରିୟ ମନେ ଖୁସି ଦେଉ

ଜୀବନରେ ସବୁବେଳେ

ତୁ ଏମିତି ବନ୍ଧୁ ଟିଏ

ନୀରବ ରେ ସାଥେ ଚାଲୁ

ହାତ ଧରି ଧିରେ ଧିରେ

ସୌମ୍ୟା ଶୁଭଦର୍ଶିନୀ