ଦୀନବନ୍ଧୁ

ଯେତେ ଧୋକା ଦେଲେ ଦିଅ ଦୀନବନ୍ଧୁ

କରିବିନି ଅଭିମାନ

ପଡିବା ଆଗରୁ ଧରିବେ ମୋ ହାତ

ଏତିକି ମୋର ନିବେଦନ

ଯାହାବି ଦେଇଚ ଯେତିକି ଦେଇଚ

ଏତିକିରେ ମୁଁ ଖୁସି

ମାଗିବିନି ଆଉ ଜୀବନେ କିଛି

ହୃଦୟରୁ ମୋ ବିନତି

ଆସିବ କି ଆଉ ରତ୍ନବେଦୀ ଛାଡି

ମୋର ଭଙ୍ଗା କୁଟୀରକୁ

କହିବାର ଅଛି କେତେ କଥା ମୋର

ତମ ଏ କର୍ଣ୍ଣ କୁଣ୍ଡଳୀରେ

ଯେତେ ଦୁଃଖ ଦେଲେ ଦିଅ ଦୀନବନ୍ଧୁ

କରିବିନି କିଛି ଅଭିମାନ

ପଡିବା ଆଗରୁ ଧରିବେ ମୋ ହାତ

ଏତିକି ମୋର ନିବେଦନ

ଆଶା ଅଛି ମୋର ତୁମରି ନୟନେ

ତମକୁ ମୁଁ ଦେଖିବି

ଅଚିନ୍ତା ନିଦରେ ଚିରଦିନ ପାଇଁ

ତୁମ ପାଶେ ମୁଁ ଶୋଇବି

ହୋ ହୋ ହୋ

ଯେତେ ଧୋକା ଦେଲେ ଦିଅ ଦୀନବନ୍ଧୁ

କରିବିନି ଅଭିମାନ

ହୋ ହୋ ହୋ

କରିବିନି ଅଭିମାନ ।