ଚୌକିଦାର ମୁଁ
ଚୌକିଦାର ମୁଁ
ମାଆପରି ଯେଉଁ ଗାଆଁ ଆମହୃଦେ
ଭରିଲା ସକଳ ସ୍ନେହ
ଛାତିଚିରି ତାର ଅମୃତ ରସରେ
ତୃପତ ସକଳ ଜନ ।
ତା ପାଣି ପବନ ଅମୃତ ଚନ୍ଦନ
ଶରୀରେ ଆଣ ଇ ବଳ
ଵୃକ୍ଷଲତା ଯାର ଛାଇ ସୁଶୀତଳ
ଦ୍ୟନ୍ତି ମିଠାମିଠା ଫଳ ।
କପୋଳେ ଯାହାର ସକାଳ ସୁରୂଜ
ସୁନ୍ଦର ସିନ୍ଦୂର ଟୋପା
ଗଭାରେ ତାହାର ରାତି ଆକାଶର
ତାରକା ମଣ୍ଡିତ ଶୋଭା ।
,ସେହି ଗାଆଁ ର ମୁଁ ଛାତିକି ଵିଦାରି
ଆକାଶର ଛତାତଳେ
ଚୌକିଦାର ଆଜି ମଙ୍ଗୁଳି ଜେନା ମୁଁ
ପରିଚିତ ଘରେଘରେ ।
ମୋ ଜନମ ମାଟି ମୋର ପ୍ରିୟ ଗାଁଆ
ସେଵା ପାଇଁ ଭାରି ଇଛା
ଇତିହାସ ଯାର ଅଲିଖିତ ଆଜି
ମୁଖେମୁଖେ ଖାଲି ଚର୍ଚା ।
